Κάποιος άφησε τον σκύλο του κλειδωμένο μέσα στο αυτοκίνητο κάτω από τον καυτό ήλιο – για να του σώσω τη ζωή, έσπασα το τζάμι… και τότε συνέβη κάτι εντελώς απρόσμενο 😱
Χτες η ζέστη ήταν ανυπόφορη. Ο αέρας ακίνητος, η άσφαλτος έλιωνε κάτω από τα πόδια μου, και το μόνο που ήθελα ήταν να φτάσω στο σπίτι και να ανάψω το κλιματιστικό. Πριν όμως, είπα να περάσω από το σούπερ μάρκετ για να πάρω κάτι για βραδινό.
Στο πάρκινγκ, καθώς περπατούσα ανάμεσα στα αυτοκίνητα με το χέρι να σκιάζει τα μάτια μου, με πλημμύρισε ξαφνικά ένα αδιόρατο προαίσθημα. Στάθηκα. Γύρισα το κεφάλι μου… και τότε τον είδα.
Ένας γερμανικός ποιμενικός, μόνος του μέσα σε ένα κλειστό αυτοκίνητο, κάτω από τις καυτές ακτίνες του ήλιου. Τα μάτια του ήταν γυάλινα, η γλώσσα του κρεμόταν έξω, και ανέπνεε βαριά.
Από τα θολά παράθυρα, έμοιαζε σαν να είχε φτάσει στα όριά του. Έξω είχε 30 βαθμούς – μέσα, τουλάχιστον 50.
Μέσα από το παρμπρίζ διέκρινα ένα σημείωμα με έναν αριθμό τηλεφώνου. Το κάλεσα αμέσως. Ένας ανδρικός τόνος απάντησε ψυχρά και αδιάφορα:– Του άφησα νερό. Δεν σας αφορά. – και έκλεισε.
Νερό… Ναι, ένα κλειστό μπουκάλι νερό στο κάθισμα. Λες κι ένας σκύλος μπορεί να ξεβιδώσει το καπάκι! Η οργή με κυρίευσε. Δεν μπορούσα να περιμένω άλλο. Άρπαξα μια πέτρα και με όλη μου τη δύναμη την πέταξα στο τζάμι.
Το γυαλί έσπασε σε χίλια κομμάτια. Ο συναγερμός άρχισε να ουρλιάζει. Αλλά δεν με ένοιαζε τίποτα – μόνο ο σκύλος. Τον τράβηξα απαλά έξω και τον ακούμπησα στο έδαφος. Ανέπνεε ακόμα βαριά, αλλά είχε συνέλθει λίγο. Του έριξα νερό, τον χάιδεψα, τον ηρέμησα.
Μερικά λεπτά αργότερα, ο «ιδιοκτήτης» του εμφανίστηκε τρέχοντας. Το πρόσωπό του κατακόκκινο από θυμό:– Είσαι τρελή; Θα φωνάξω την αστυνομία!– Παρακαλώ, να την φωνάξετε – του απάντησα ήρεμα.
Και την κάλεσε. Αλλά αυτό που έκανε η αστυνομία μετά, δεν το περίμενε κανείς μας 😨👇
Οι αστυνομικοί μας άκουσαν και τους δύο, εξέτασαν την κατάσταση του ζώου και… μου χαμογέλασαν. Όχι μόνο δεν μου έκαναν τίποτα – μου έσφιξαν το χέρι και μου είπαν:– Σας ευχαριστούμε που τον σώσατε.
Αντίθετα, στον άνδρα επιβλήθηκε πρόστιμο για κακοποίηση ζώου και του έγινε και καταγγελία.Και ο σκύλος;Είναι τώρα μαζί μου. Ζεστή κουβέρτα, καθαρό νερό, λιχουδιές – και γαλήνη. Το πιστό πλασματάκι που χθες κοιτούσε τον θάνατο στα μάτια,
σήμερα κοιμάται ήσυχα δίπλα μου. Και ξέρετε κάτι;Θα το ξαναέκανα. Χωρίς να διστάσω ούτε δευτερόλεπτο.
Δεν καταλαβαίνω αυτούς που νομίζουν ότι τα ζώα είναι αντικείμενα. Δεν είναι διακοσμητικά. Δεν είναι παιχνίδια. Είναι μέλη της οικογένειας. Αξίζουν αγάπη, φροντίδα – και προστασία.
