Η Μαίρη είχε σχέση με τον Τζέιμς σχεδόν έναν χρόνο, όταν αποφάσισαν να παντρευτούν. Κάποιοι ίσως να έλεγαν πως η απόφαση ήταν βιαστική, όμως για τη Μαίρη, που είχε φτάσει στα τέλη της τρίτης δεκαετίας της ζωής της και
μεγάλωνε μόνη της την κόρη της, την εννιάχρονη Έλλη, ένιωθε σαν μια ευκαιρία για λίγη ευτυχία που τόσο της άξιζε μετά από χρόνια αυτοθυσίας.
Ο Τζέιμς φαινόταν ιδανικός: γοητευτικός, πετυχημένος, ευγενικός. Της έφερνε λουλούδια, της ετοίμαζε δείπνα και βοηθούσε την Έλλη με τα μαθηματικά της. Η Μαίρη ένιωθε πως είχε βρει επιτέλους το κομμάτι που έλειπε από το παζλ της ζωής της.
Όμως η μικρή Έλλη παρέμενε σιωπηλή, επιφυλακτική, σχεδόν καχύποπτη απέναντί του. Η Μαίρη θεώρησε πως ήταν ζήτημα χρόνου – ίσως μια φυσική αντίδραση σε κάποιον καινούριο άντρα που εμφανίστηκε στη ζωή τους.
Ένα βράδυ Σαββάτου, ο Τζέιμς οργάνωσε ένα ιδιαίτερο δείπνο στο σπίτι. Ήταν οι τρεις τους. Στο τραπέζι υπήρχαν κεριά, απαλή τζαζ μουσική και ένα πιάτο με φιλέτο και πουρέ πατάτας – όλα ήταν τόσο τέλεια που έμοιαζαν βγαλμένα από ταινία.
Ο Τζέιμς άνοιξε ένα μπουκάλι κρασί, σέρβιρε και ήθελε να κάνουν πρόποση.Καθώς η Μαίρη σήκωνε το ποτήρι της, η Έλλη είπε με φωνή που έτρεμε:«Μαμά, μην πιείς. Ο καινούριος μπαμπάς έβαλε κάτι μέσα στο ποτήρι σου!»
Μια σιωπή που πάγωσε τον αέρα απλώθηκε στο δωμάτιο. Η Μαίρη έμεινε ακίνητη, με το ποτήρι στο χέρι. Ο Τζέιμς προσπάθησε να γελάσει την ένταση, λέγοντας ότι έβαλε μόνο λίγη ζάχαρη για να γίνει το κρασί πιο γλυκό, επειδή έτσι του άρεσε.
Όμως η Μαίρη ένιωσε κάτι να αλλάζει μέσα της. Κάτι δεν ταίριαζε. Αντάλλαξε τα ποτήρια με ηρεμία και πήγε στην κουζίνα, όπου πήρε δείγματα από και τα δύο ποτήρια και τα έβαλε στο ψυγείο. Ήξερε πως τη Δευτέρα, στη δουλειά της ως νοσηλεύτρια, θα μπορούσε να τα αναλύσει στο εργαστήριο.
Τα αποτελέσματα ήρθαν δύο μέρες μετά – και της πάγωσαν το αίμα. Το ποτήρι που προοριζόταν για εκείνη περιείχε Ζολπιδέμη, ένα ισχυρό υπνωτικό, που σε μεγάλες δόσεις προκαλεί σύγχυση ή ακόμα και λιποθυμία. Δεν ήταν παρεξήγηση. Ήταν απόπειρα δηλητηρίασης.
Με τρεμάμενα χέρια εκτύπωσε τα αποτελέσματα και το ίδιο βράδυ έκανε ότι όλα ήταν φυσιολογικά. Όταν ο Τζέιμς μπήκε για μπάνιο, η Μαίρη έψαξε τα πράγματά του. Σε ένα συρτάρι βρήκε έναν φάκελο με φωτοτυπίες από διάφορες ταυτότητες – όλα σε διαφορετικά ονόματα.
Ο Τζέιμς, ή μάλλον Τζόναθαν Μάιερς, ήταν απατεώνας με ψεύτικες ταυτότητες.
Ένα μικρό σημειωματάριο αποκάλυψε ακόμα περισσότερα. Λίστες με γυναικεία ονόματα, χρηματικά ποσά, παρατηρήσεις, φωτογραφίες. Σε μία πολαρόιντ, έβλεπε τον εαυτό της με την Έλλη. Από κάτω, με κόκκινο στυλό, έγραφε:
«Το παιδί είναι υπερβολικά παρατηρητικό. Το σχέδιο πρέπει να αναβληθεί.» Την επόμενη μέρα, η Μαίρη παρίστανε πως πήγαιναν να επισκεφθούν τη γιαγιά. Στην πραγματικότητα, το έβαλαν στα πόδια. Πήρε μαζί της τις φωτογραφίες,
τα δείγματα από το κρασί, και φωτοτυπίες από το σημειωματάριο – και πήγε στην αστυνομία.
Από εκείνη τη στιγμή, όλα επιταχύνθηκαν. Η αστυνομία ανακάλυψε πως ο Τζέιμς ήταν καταζητούμενος σε πολλές πολιτείες για απάτη, κλοπή ταυτότητας και μια υπόθεση εξαφάνισης γυναίκας.
Στο σπίτι της Μαίρης βρέθηκαν περισσότερα υπνωτικά χάπια, περούκες, πλαστά διαβατήρια. Ο Τζέιμς συνελήφθη λίγες μέρες μετά, σε μια αποθήκη. Δεν αντιστάθηκε. Μόνο χαμογελούσε.
Για τη Μαίρη και την Έλλη ξεκίνησε μια μακρά περίοδος ανάρρωσης. Ψυχοθεραπεία, υποστήριξη από συγγενείς και φίλους, βοήθεια από την κοινότητα – όλα ήταν απαραίτητα για να σταθούν ξανά στα πόδια τους.
Η Έλλη έγινε ηρωίδα στα μάτια όλων. Ένα κορίτσι που με μια και μόνο φράση, έσωσε τη μητέρα της από την καταστροφή.
Η Μαίρη δεν ξαναήπιε ποτέ κρασί – όχι από φόβο, αλλά ως υπενθύμιση. Υπενθύμιση να ακούει το ένστικτό της, να είναι σε εγρήγορση, να θυμάται τη δύναμη της αγάπης και της προσοχής. Κάθε βράδυ, πριν σβήσει το φως, ψιθύριζε στην κόρη της:
«Σ’ ευχαριστώ που πρόσεξες, Έλλη. Μου έσωσες τη ζωή.»
