ΣΚΗΝΗ 1 – ΑΙΘΟΥΣΑ ΦΑΓΗΤΟΥ – ΗΜΕΡΑ
Η φασαρία της αίθουσας κόβεται σαν με μαχαίρι όταν η φωνή του Brad ηχεί:«Νομίζεις ότι μπορείς να παίξεις παιχνίδια μαζί μου;»
Οι γροθιές του είναι σφιγμένες τόσο δυνατά που τα δάχτυλά του λευκαίνουν. Τα μάτια του καρφώνονται στην ήσυχη και μοναχική κοπέλα στη γωνία της αίθουσας. Κάθε κεφάλι γυρίζει αυτόματα. Η Emily δεν κουνάει ούτε μυς.
Ανεβάζει το βλέμμα της αργά, σκόπιμα, με μια ηρεμία που τρομάζει για δεκαεξάχρονο κορίτσι σε ένα σχολείο που μόλις γνώρισε.Δεν παίζω, Brad, τα λόγια της αργά, σαν ψίθυρος γεμάτος κίνδυνο. Κάτι σκοτεινό αναβοσβήνει πίσω από την ψυχραιμία της.
Ο Brad γελάει δυνατά, σκληρά, ένα γέλιο που κάνει τους πάντες να παγώσουν. «Νομίζεις ότι η σιωπηλή σου στάση θα περάσει εδώ; Αυτό είναι το Lincoln High. Το σχολείο μου. Οι κανόνες μου.» Οι φίλοι του γέρνουν μπροστά, χαμογελώντας με κακία.
Η Emily στέκεται, αγνοώντας τους λεκέδες από τη σούπα στα τζιν της από την προηγούμενη ταπείνωση. Κοιτάει τα μάτια του χωρίς δισταγμό. «Ελπίζω απλώς να μην με αναγκάσεις να δείξω ποια είμαι πραγματικά.»
Η σιωπή πέφτει βαριά, σαν ο αέρας να κρατάει την ανάσα του. Ο Brad γέρνει το κεφάλι, με περιέργεια και σαρκασμό. «Ποια ακριβώς είσαι;»Η φωνή της Emily διαπερνά τις ψίθυρες, σταθερή σαν ατσάλι.
«Θα το μάθεις σύντομα. Και όταν το μάθεις… θα εύχεσαι να μην το είχες ζητήσει ποτέ.»Ο Brad γελάει ξανά, αλλά με μια στιγμή αβεβαιότητας. Οι φίλοι του, μέχρι τώρα σίγουροι, μετακινούνται αμήχανα. Η ένταση σπάει στον αέρα σαν ηλεκτρική καταιγίδα,
έτοιμη να εκραγεί. Όλοι καταλαβαίνουν ότι κάτι τεράστιο πρόκειται να συμβεί. Κανείς δεν θα μείνει ίδιος.
ΣΚΗΝΗ 2 – ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ – ΑΡΓΟΤΕΡΑ, Οι μαθητές κλέβουν κλεφτές ματιές, κανείς δεν επεμβαίνει. Η Emily κινείται αποφασιστικά, με σφιγμένη γνάθο, μέχρι να φτάσει στην τουαλέτα των κοριτσιών. Κλειδώνει την πόρτα, ακουμπάει την πλάτη της και καταπνίγει την επιθυμία να φωνάξει.
Τα μικροαστικά σχολεία είναι αμείλικτα – αν είσαι νέα, αν είσαι διαφορετική, είσαι μόνη σου.
Κοιτάει τον καθρέφτη: μάτια κοκκινισμένα, ατημέλητη αλογοουρά, λεκέδες από σούπα. Μια ήσυχη αποφασιστικότητα καίει μέσα στη ντροπή της. «Υπόσχεση, μαμά…» ψιθυρίζει. «Καμία μάχη πια.» Αλλά βαθιά μέσα της ξέρει ότι κάτι πρέπει να αλλάξει.
Ξαφνικά, ένα χτύπημα στην πόρτα την τρομάζει. Η Jessica, η βασίλισσα του σχολείου, κοιτάει μέσα. «Είσαι καλά;» Η φωνή της περίεργη, όχι καλή. Η Emily διστάζει πριν ανοίξει λίγο την πόρτα.
«Γιατί δεν κάνεις απλώς αυτό που θέλει ο Brad;» ψιθυρίζει η Jessica. «Μπορεί να σου κάνει τη ζωή κόλαση αν αντισταθείς.»Η Emily, με ήρεμη φωνή, απαντά: «Ίσως αυτή τη φορά διάλεξε τη λάθος κοπέλα.»
Η Jessica αναπηδά από την απειλή στην ψυχραιμία αυτών των λέξεων. «Λέω απλώς… μη χειροτερεύεις τα πράγματα.»Η Emily τη βλέπει να φεύγει, οι λέξεις της αντηχούν στον άδειο διάδρομο. Η μοναξιά πνίγει, αλλά κάτω από αυτήν, μια σπίθα ακατάβλητης φωτιάς ανάβει.
ΣΚΗΝΗ 3 – ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ/ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ – ΤΟ ΒΡΑΔΥ
Η βροχή χτυπά τα παράθυρα. Η μητέρα της, Δρ. Harris, σκυμμένη πάνω από τα ιατρικά αρχεία, ρίχνει μια ματιά.«Πώς πέρασες σήμερα;»
Η Emily διστάζει. «Καλά…» ψέμα. Τα μάτια της ακολουθούν τους λεκέδες της σούπας.«Είσαι ασφαλής εδώ, μπορείς να μου τα πεις όλα.»
Η Emily κουνάει το κεφάλι. «Θα το χειριστώ.» Σχεδόν ψίθυρος.
Αργότερα, στέλνει μήνυμα στον παλιό της προπονητή στο Detroit:Master Johnson, χρειάζομαι τη συμβουλή σας.Απάντηση σε λίγα λεπτά:Οι νταήδες σέβονται μόνο τη δύναμη. Αλλά ποτέ για εκδίκηση. Υπερασπίσου, μην καταστρέφεις. Κάνε τη στάση σου να μετρήσει.
ΣΚΗΝΗ 4 – ΣΧΟΛΕΙΟ – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Ο Brad την περικυκλώνει στο πάρκινγκ, φίλοι του πίσω του. «Δεν ακούς, ε;» Η φωνή του παγωμένη. «Σου είπα. Τώρα θα πληρώσεις.»
Η Emily σηκώνει τους ώμους, έτοιμη. «Ένα-προς-ένα. Τώρα. Αν νικήσεις, πληρώνω. Αν νικήσω, με αφήνεις ήσυχη. Για πάντα. Και ζητάς συγνώμη μπροστά σε όλους.»Ο Brad γελάει ξανά, κοφτά: «Τρελή είσαι. Εντάξει. Αλλά μην κλάψεις όταν χάσεις…»
Η μάχη είναι γρήγορη. Ο Brad επιτίθεται, η Emily τον αποφευγεί, πιάνει το χέρι του και τον ρίχνει με ακρίβεια στο έδαφος. Σοκ ζωγραφίζεται στο πρόσωπό του.Τον κρατά στο έδαφος, απόλυτα ήρεμη. «Φτάνει. Δεν θέλω να σε βλάψω.»
Ο Brad φεύγει με ντροπή, φίλοι του άφωνοι. Η Emily έχει κερδίσει.
ΣΚΗΝΗ 5 – ΤΟ ΤΕΛΟΣ
Οι φήμες εξαπλώνονται. Η Emily διδάσκει αυτοάμυνα στο σχολείο, δημιουργεί ένα δίκτυο θάρρους. Ο Brad ζητά δημόσια συγνώμη. Η Jessica αγκαλιάζει την μικρή της αδερφή με δάκρυα ευγνωμοσύνης. Η μητέρα της την κρατάει σφιχτά.
Στην αποφοίτηση, η Emily στέκεται στο βήμα:«Η δύναμη δεν είναι να βλάπτεις τους άλλους. Είναι να προστατεύεις όσους το χρειάζονται περισσότερο. Μην κρύβεστε. Μην γυρνάτε το βλέμμα. Σηκωθείτε.»
Η Emily κοιτάει τον καθρέφτη στον τοίχο: Η δύναμη είναι να στέκεσαι όρθια, ακόμα κι όταν στέκεσαι μόνη.Και για πρώτη φορά, πιστεύει πραγματικά ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει—μια πράξη θάρρους τη φορά.
